Puan vermedi·282 syf.····Okunma: 10 Ekim 2025 21:13 Merhabalar,
Bugün Maksim Gorki'nin " Çocukluğum" kitabını bitirdim. Öncelikle Gorki rusçada acı demekmiş. Maksim de babasının adı. Neden Gorkiyi aldığını kitabı okurken daha iyi anlayacaksınızdır. Yazarımızın gerçek adı ise Alaksey Maksmoviç Peşkov' dur. Kitaba geçecek olursam kitap biyografik bir eser. Ama Maksim Gorki hayatından düz bilgi vermek yerine bunu olay örgüsü şeklinde ele almış. Ve bu yüzden olay sizi sürüklüyor Maksim Gorki'nin çocukluğuna. Konusunu kısaca açıklayacak olursam; yazarımızın babası ölür ve annesiyle dedesinin evine yerleşirler ama annesi başka biriyle evlenir ve çocuğunu geride bırakıp gider. Yazarımız dedesinin evinde yaşar. Bu evde onun için paha biçilemez biri vardır : Ninesi. Ninesi onun için bataklıkta açan bir çiçek gibidir açıkçası. Maksim Gorki bu evde şiddetle büyür sürekli dedesinden dayak yer. Evde zaten aile içi şiddet ve bağrışların haddi hesabı yoktur. Yazarımızın yediği dayaklar çok normal bir şeymiş gibi hayatın bir parçası olmuştur.Yazarımızın hayatına bir çok insan girer kimisini çok sever ama hayat onları ayırır ya da dedesi:/ Bu şekilde sürüp gider.
Şimdi size kitapta en etkilendigim yerleri açıklayacağım:
Maksim Gorki sürekli dayak yiyen biri olmasına rağmen asla bunun intikamını almaz. Ama sevdiği bir insanın şiddet gördüğünü görünce o zaman çok iyi intikam alan birine dönüşüyor. Bu da onun merhametli bir çocuk olduğunu gösteriyor.
Yazarımızın dayak yiyecegi sıra cingene diye bir karakterin sopa yazarımızı daha az acitsin diye kolunu sopanın önüne getirerek onu koruması. Eli yara olsada her zaman bunu yapmıştır.
Grigory Usta'nın sonunun sokaklarda geçmesi yazarımızi bir hayli üzmüştür. Sorgular neden dedem ona bakmıyor diye oysa ki Grigory Usta sürekli dedesi için çalışmıştı. Bu durumdan o kadar utanır ki Grigory Ustanın yüzüne bile bakamaz. ( Dedesinin utanması gerekirken)
Yazarımızın içinde annesi hep ukde kalmıştır. Bu durum beni üzen en çarpıcı yerlerden biri. Ama o annesini sevmeyi yine de bırakmıyor.
Daha nicesi......
Keyifli okumalar diliyorum