İlk olaraq onu vurğulayım ki, detektiv və sevgi romanı janrları mənim oxu tərzimə bir qədər yaxın deyil. Buna baxmayaraq əsəri oxumaq mənim üçün elə də çətin olmadı. Arif obrazı real həyatda çox rast gəlinən bir obrazdır və ustalıqla işlənib. Əsəri oxuyarkən həmin obrazda olan insanların davranışı eynən gözümün önünə gəldi. Birəbir eyni işlənib. Sonluq daha çəkici idi mənim üçün. Xüsusilə Gülərin qardaşı üçün öz canından keçməsi çox təsirli verilib. Ümumi fikir olaraq romanın süjet xəttini bəyəndim. Sonluq da çox gözəl bağlanıb. Əsas irad olaraq əsərdə çoxlu redaktə və korrektə səhvləri haqqında yazacam. Ən xoşalmadığım şeylərdən biri "-da" və "-də" şəkilçilərinin işlənmə yerləri ilə bağlıdır. Məncə yazıçı bunlara çox fikir verməlidir. Əsas da ilk əsərdə. Çünki ilk əsər həmin yazarın dəsti-xətti haqqında ümumi fikir formalaşdırır və gələcəkdə bu səbəbdən oxucu itirə bilər. Digər bir nüans isə roman konkret bir zamanla getmir. Bir cümlə indiki zamanda yazılsa da, növbəti cümlə bir çox yerdə keçmiş zamanda yazılıb. Bu da oxu zamanı oxucunu çox yorur. Redaktorların təbirilə desək oxucunun qulağını cırmaqlayır. Xəstə yatağında Gülnazın Səlimin göz qapaqları ilə oynaması, bir qədər deyib-gülməsi məncə bir az absurd alınıb. Bunlara rəğmən əsər özünü oxutmağı bacarır. Sonluq yaxşı bağlandığı üçün bəzi xırda səhvlər unudulur. Ehtiram bəyə yazıçılıq fəaliyyətində uğurlar arzulayıram. Yazın-yaradın ki, bizlər də oxuyaq