"Resmi payeleri hep reddettim. Legiond’u, Honneur’u da kabul etmemiştim. Fransız Akademisi’ne de girmedim. Yazar kendisinin bir kuruma dönüştürülmesini reddetmelidir. Bu, onur verici bir paye dahi olsa. Bunlar kişisel nedenlerim. Bir de ödülü verenlerin konumundan dolayı kabul edemem. Benim gibi yaşlı bir devrimciye böyle bir ödül vermek, kapitalizmin intikam alma girişiminden başka bir şey değildir!"
Sartre 1964 yılında kendisine verilmek istenen Nobel Edebiyat Ödülü’nü bu sözlerle reddetmiş ve Nobel Ödülü’nü reddeden ilk insan olarak tarihe geçmiş.
Yazarın dört yaşından on bir yaşına kadar olan hayat hikayesidir. İki bölümden oluşur, “Okumak” ve “Yazmak”. Her iki bölümde Sartre, dönemin şartları içinde ona ellerinden geleni sunmaya çalışan orta halli burjuva ailesinin tek ve yalnız çocuğu olarak karşımıza çıkar.
Bu otobiyografinin kendisine özgü yapısına, edebi diline, betimlemelerine ve düzenine hayran kalacağınızı düşünüyorum.
Sartre standardın dışında bir otobiyografi kaleme almış. Sanki “Nobel’i bana vermek istemekte haklılar tabiki!” der gibi bir edebi dil ile anlatmış yaşamını.
Bu kitabı okuduktan sonra Sartre’nin yazar kişiliğine ve onurlu yaşamına şapka çıkarmamak elde değil.
Keyifli okumalar,
Sanatla kalın!
·
39 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.