Herkese merhabaa
Yaş farkı işleyen kitaplara şu aralar ayrı bir ilgi duyuyorum nedense özellikle yaş farkı ararken dikkatimi çeken bir kitap oldu Gratify. Penelope Douglas'tan Doğum Günü Kızı'nı okuyanınız varsa (ben çok çok sevmiştim bu arada deli gibi Credence de bekliyorum) bir tık onu anımsattı bu kitap bana. Amaaaa tabiki detayları farklı. Kitap yasak aşk işleyen bir dark roman. Yani tropelarına bakıp okumak isterseniz öyle karar verin lütfen. Çünkü ben sevdim.
Kitabımız; Andromeda'nın kendini bildi bileli sevgilisi olan Theo'ya sürpriz yapmak üzere yanına gittiğinde onu başkasıyla aldatırken yakalamasıyla başlıyor. Andromeda ve Theo, karşı komşular ve aileleri çok yakın arkadaş. O sebeple Andromeda ailelerine ayrıldıklarını söylerken Theo'nun onu aldattığından bahsetmiyor. Ve Theo'nun özürlerine rağmen onu affetmeyip ilişkilerini bitiriyor. Andromeda henüz bu durumu atlatmaya çalışırken hayatı birden tepetaklak oluyor. Çünkü bir gece evlerinin hemen köşesinden gelen büyük bir ses duyup ne olduğunu görmek için çıktığında anne babasının arabalalarını bir kamyonla çarpışmış halde bulup, onların ölmüş hallerini de malesef ki görüyor. Ve bu kaza diğer tarafta da Atlas'ın da gözlerinin önünde oluyor. Biri anne babasını kaybederken bir diğeri de en yakın dostlarını kaybediyor. Ve bu iki kaybın büyüklüğünü onlardan iyi kimse anlayamaz.
İşte işler bundan sonra biraz travmatik bağa dönüşüyor. Koca evde anılarla beraber yalnız kalan Andromeda, her gece gördüğü kabuslardan çığlıklarla uyandığında Atlas bu işe bir son vermek, onun biraz daha rahatlaması, kendini iyi hissetmesi için Andromeda'yı evlerine davet ediyor. Eski sevgilisinin evi olması yanında burdaki önemli bir detay, Atlas'ın da Andromeda'nın vaftiz babası olması.
Üniversitede yaşadığı tek gecelik bir ilişkiden sonra düşünmediği halde baba olan Atlas, Theo'yla düzgün bir ilişki kurmaya çalışarak tek başına oğlunu büyütmüş, zengin, başarılı bir iş adamı. Doğduğundan beri Andromeda'nın yanında aslinda. Andromeda destek için Atlas'a yaslandığında, ikisi de yas tutarken unutmak için ne kadar ileriye gidebilirler?
Ben Atlas'ı çok sevdim, bunu demeden geçemicem. Andromeda'nın cesareti de çok iyiydi. Ama Atlas'in sonuna kadar beklemesi, ilk kez sevip sevildiğini hissetmesi, kendini herkese açıklaması, yanlış olan her şeyin içinden güzelce çıkmasını ben çok sevdim. Dediğim gibi herkesin okuyup seveceği bir konusu yok, tam benlik ;)
·
66 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.