ortaokulda okuyup travmatize olduğum kitaplardan biriydi fakat konudan ziyade bana hissettirdiği acıyı, burukluğu hatırlıyordum. bu sebeple bu ekim ayında elime aldım ve bir kez daha okudum.
şeker portakalı asla bir çocuk kitabı değil. içerdiği şiddet ögeleri olsun bir çocuğun (ufacık bir çocuğun hem de) yaşadığı onca şey olsun gerçekten son derece travmatik şeyler barındırıyor içinde.
benim için acıklı bir kitabın ana karakteri bir çocuksa o kitap çok daha travmatik bir şeye dönüşebilir. şeker portakalı bunun en büyük örneği. zezé öyle çok yaraladı ki beni, toplum içinde okuyor olmama aldırış etmeden hüngür hüngür ağladım gerçekten.
zezé yerine ben acı çektim, onun yerine ben dayaklar yedim sanki. ah zezé’m, çocuğum benim </3 okuyun ve etrafınızda okumayan kim varsa okutturun, lütfen.
·
21 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.