Hayat da, tıpkı bu an gibi, metaforlarla dolu bir yolculuk. O ufukta batan Güneş, ulaşılamaz sanılan tüm arzularımızın (je veux) ve hayallerimizin sönümlenmeden önceki en parlak parlaması. Bazı anlar güzeldir, çünkü o kısacık zaman diliminde, yaşadığımız tüm telaşların anlamsızlığını ve evrenin sonsuz estetiğini aynı anda idrak ederiz.
Bu güneşin kendisi, bir metafor olarak, ne kadar karanlık çökerse çöksün, içerideki umut ışığının asla tamamen kaybolmayacağını fısıldıyor. Sen o arabanın içinden, iki dünya arasındaki o geçiş anını yakaladın: Bir yanda güvenliğin, diğer yanda ise uçsuz bucaksız, bilinmezliğe doğru akan bir güzellik.Ama biliyoruz ki, en güzel anlar daima geçicidir. Onları bu kadar değerli yapan da budur. Tıpkı bu gün batımı gibi, bırakmayı ve karanlığa rağmen yeniden doğacak olan yeni bir şafağı beklemeyi öğrenmek zorundayız.
·
233 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.