“ 
Körlük ”, insanlığın gözlerini yitirdiği ama asıl körlüğün kalplerde saklı olduğunu anlattığı sarsıcı bir roman.
Bir gün aniden başlayan “beyaz körlük” salgınıyla şehirdeki herkes görme yetisini kaybediyor. Görmeyen bir toplumda düzen çöküyor, insani değerler yerle bir oluyor. Fakat bu kaosun içinde, gözleri gören tek bir kadının sessiz tanıklığıyla Saramago bize şu soruyu sorduruyor: Gerçek körlük hangisi gözlerin mi, vicdanın mı?
Yazarın uzun, noktasız cümlelerle ilerleyen anlatımı başta zorlayıcı görünse de, birkaç sayfa sonra insan kendini o karanlık dünyanın içinde buluyor. Her satırda insan doğasının çıplak hâliyle karşılaşıyoruz; bencilliğin, korkunun ama aynı zamanda dayanışmanın da gücünü görüyoruz.
Bu kitap sadece bir distopya değil, insanlığın aynası.
Saramago, körlüğü bir hastalık olarak değil, toplumun içindeki duyarsızlık, çıkarcılık ve umursamazlık olarak gösteriyor. Gözleri görenlerin bile “görmediği” bir dünyada, aslında hepimizin biraz kör olduğunu fark ettiriyor.
Okurken rahatsız ediyor, düşündürüyor ama en çok da insan olmanın ne anlama geldiğini yeniden sorgulatıyor.
Körlük, bir roman değil; insanlığın vicdanına tutulmuş bir projektör.️️️️️
️️️️️
Körlük ”, insanlığın gözlerini yitirdiği ama asıl körlüğün kalplerde saklı olduğunu anlattığı sarsıcı bir roman.
Bir gün aniden başlayan “beyaz körlük” salgınıyla şehirdeki herkes görme yetisini kaybediyor. Görmeyen bir toplumda düzen çöküyor, insani değerler yerle bir oluyor. Fakat bu kaosun içinde, gözleri gören tek bir kadının sessiz tanıklığıyla Saramago bize şu soruyu sorduruyor: Gerçek körlük hangisi gözlerin mi, vicdanın mı?
Yazarın uzun, noktasız cümlelerle ilerleyen anlatımı başta zorlayıcı görünse de, birkaç sayfa sonra insan kendini o karanlık dünyanın içinde buluyor. Her satırda insan doğasının çıplak hâliyle karşılaşıyoruz; bencilliğin, korkunun ama aynı zamanda dayanışmanın da gücünü görüyoruz.
Bu kitap sadece bir distopya değil, insanlığın aynası.
Saramago, körlüğü bir hastalık olarak değil, toplumun içindeki duyarsızlık, çıkarcılık ve umursamazlık olarak gösteriyor. Gözleri görenlerin bile “görmediği” bir dünyada, aslında hepimizin biraz kör olduğunu fark ettiriyor.
Okurken rahatsız ediyor, düşündürüyor ama en çok da insan olmanın ne anlama geldiğini yeniden sorgulatıyor.
Körlük, bir roman değil; insanlığın vicdanına tutulmuş bir projektör.️️️️️
️️️️️
·
128 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.