Ne Nana’ydı o öyle maşallah!
Zola resmen karakteri almış, altın varakla süsleyip hem sahneye hem de hayatın ortasına koymuş! Nana’yı okurken bir yandan “bu kız ne yapıyor böyle!” diyorsunuz, bir yandan da “ama helal olsun, kimseye eyvallahı yok!” diyorsunuz.
Nana bir karakter filan değil, resmen bir fırtınaGirdiği her yeri karıştırıyor ama öyle bir karıştırıyor ki, iz bırakmadan gitmiyor. Romanı okurken bir tiyatro sahnesindeymişim gibi hissettim; ışıklar Nana’nın üzerinde, biz de sadece seyirciyiz
Konunun derinliğine indikçe hem dönemin toplumsal eleştirisi hem de insan ruhunun karanlık yanları görmeye başlıyorsunuz . Paris’in ışıltılı sosyetesinin arkası , önü gibi pek parlak değil maalesef.
Kısacası, Nana sıradan bir roman değil; okuyanı sarsıyor, güldürüyor, kızdırıyor ama en çok da düşündürüyor. Klasik severler kaçırmasın
·
97 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.