Şiir kitabı öyle bir hamlede okunup kenara konulacak bir kitap türü değildir.
Esasen şiir kitabını başka tür kitapla aynı anda okunması taraftarıyım. Çünkü insan şiirleri art arda okuduğunda herbir şiire haksızlık gibi geliyor bana. Her mısranın hakkını vererek okumak şiirseverin boynunun borcudur bence..
Bazen bir mısra uzun uzun boş duvara baktırır insanı, bazen öyle bir şiire denk gelirsin ki başka şiirler gölge etmesin istersin . Şiir alelâde okunmaz, alelâde de sevilmez zaten.
Bu minval üzere okudum Nadir Aşçı'nın Gölgede Kırk şiir kitabnı.
Hece vezniyle yazılmış Hüzzâm ve Nihâvend bölümlerinden oluşan şiirler kafiyenin âhengiyle, telmih ve imgelerin derinliğinde başka şairlere başka şiirlere de kapı aralıyor.
Her şiirde bir hikmet seni buluyor mısraların arasından.