SARI YÜZ
Bazı kitaplar vardır, kapağını kapattıktan sonra da karakterleri zihninden çıkmaz. Sarı Yüz tam olarak böyle bir roman. Bir insanın kendisiyle, geçmişiyle ve vicdanıyla hesaplaşmasını bu kadar çarpıcı şekilde anlatan az eser vardır.
Romanın merkezinde, arkadaşının romanını çalan bir karakterin iç dünyası var. Bu olay, sadece bir “çalma” hikâyesi değil; insanın kendi yeteneksizliğini, kıskançlığını, başarısızlık korkusunu bastırmak için nasıl karanlık bir yola sapabileceğini gösteriyor. En çok da o “çaldıktan sonra gelen sessizlik” sarsıyor insanı. Çünkü o sessizlikte yalnızca korku yok; pişmanlık, utanç ve derin bir boşluk var.
Yazar, karakterin içsel hesaplaşmasını öyle ustalıkla kurgulamış ki okurken kendi içimizdeki küçük yalanlarla, bastırdığımız kıskançlıklarla yüzleşiyoruz.
Bir noktadan sonra “ben olsam ne yapardım?” sorusu yakamıza yapışıyor.
Bu kitap bana şunu düşündürdü:
Herkesin içinde bir “sarı yüz” var — bazen korkuların, bazen kıskançlığın, bazen de sessiz bir utancın yüzü.
Ama önemli olan o yüzle ne kadar dürüstçe konuşabildiğimiz…
ÇOK BEĞENDİM GİRİŞ GELİŞME HARİKA FAKAT SONUCU VE SONU OLMAYAN BİR KİTAP
·
21 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.