Okul kütüphanesinden bulup okuduğum bir kitaptı. Daha önce yazarın başka kitabını okumamıştım. Yani garip bir duygu bıraktı ben de. Ne beğendim diyebiliyorum ne de beğenmedim. Kitap sanki paralel bir evrendeki farklı bir versiyonumuzu sunuyor bize. Mustafa Kemal ne yazık ki; 19 Mayısta Samsun’a hiç çıkamıyor. Bir suikast sonucu felç kalıyor ve annesiyle Selanik’e dönüyor. Osmanlı bir distopya rejimine dönüşmüş ve Amerikan sömürgesi olarak hala devam ediyor. Selanik’te Mustafa Kemal, gelecekteki meçhul bir okuyucuya mektuplar yazıyor. Bu mektuplar çok ünlü bir popstara ulaşıyor. Bu sırada popstar Atilla hayatının kadını dediği Fikriye’yi kokain yüzünden yeni kaybetmiş derin bir bunalımdadır. Bu mektuplarla hayat buluyor ve devrimci gruplara katılıyor. Yaptıkları hükümet ve sistemin hoşuna gitmeyince bir komplo ile cinayet ve uyuşturucu suçuyla yargılanıyor. Öldürülecekken kaçmayı başarıyor ve suçluların kaldığı ve aslında bir sosyal deneyin parçası olan adaya sığınıyor. 3 yıl burada bir mağarada yaşıyor. Adadaki Despina ve babası tek dostu oluyor. Bir gün adaya onu arayan bir gazeteci geliyor. Gelen gazeteci latife ile Atilla aşık oluyorlar. Latife eşini ve çocuğunu kaybetmiştir. Yıllar önce o adada yaşanan iç savaşta da babasını kaybetmiştir. Flashback’lerle hep geçmişe giden kitap Atilla ve latifenin anılarında gezdiriyor bizi. Her ikisi de uzun süredir ölümle konuşuyorlar. Latife babasının görüntüsünde Atilla ölmüş popstarlar görüntüsünde ölümle dost olurlar. Adadaki mahkumlar deneyi anlayınca Atilla, latife, despina ve babası adadan çıkarlar. Kitap en son Selanik’te Atilla, despina ve latifenin buluşmasıyla biter. Latife hamiledir ve Despina sorar, bebeğe ne isim koyacaksınız diye. Bebeğin adı Kemal olacaktır. Böyle bir kitaptı.
·
29 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.