Bu aslında bir seri yorumu değil ama kocaman bir teşekkür. Üç kitabın toplamı 1.500 sayfa kadar ediyor ve bu 1.500 sayfa benim bu hayatta geçirdiğim en güzel anlardan bazılarını oluşturdu.
-Spoiler içerir-
Son kitabı çok seveceğimi ve aslında olayların böyle bir ivme alacağını tahmin ediyordum.
Tamas'a elveda demeyi hiç istemedim. Son ana kadar erteledim o günün gelmesini... Ama oldu işte.
Öylesine eminim ki Taniel'in hissettiği pişmanlıklardan. Babasıyla daha fazla vakit geçirmek için çok şey yapardı ama artık çok geç.
-spoiler bitti-
En üzücüsü de alıştığım bu toprakları terk etmek oldu. Her karakter ile cephede sanki ben savaştım, her karakterle ben güldüm ve intikam ile ben doldum.
İnsanın hiç olmadığı bir evrende evinin olması çok özel bir şey.
Brian McClellan'a ulaştırır mıyım bir gün bilmiyorum ama en çok da ona teşekkür etmem gerek galiba. Öylesine bir dönemde bu seriyle tanıştım ki, günün belli anlarında bile olsa beni gerçeklerden uzaklaştırıp huzura, yuvaya kavuşturdu ve sonuç olarak da bir parçamı Adopest'te bıraktım. Güvenimi Tamas'la, endişelerimi Adamat'la, inancımı Olem'le ve iyi dileklerimi Taniel'le arkada bırakmış bulunuyorum.
Eğer benim gibi bir şeyleri çok çabuk bir parçanız ediniyorsanız neden şu anda bu kadar duygusal olduğumu da anlıyorsunuzdur. Sizi temin ederim ki kitaplar asla sadece kağıtta yazan sözlerden ibaret olmadı.
Bir gün tekrar bu toprakları kesinlikle tekrar ziyaret edeceğim ve ilk defa okuduğum zamanki gibi bir heyecan ile saracağım satırları. O zamana dek, elveda Adopest.
·
64 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.