Okuyacağım kitapları bazen içeriklerine bakmaksınzın sırf başlıklarına çekilip okurum. Bu kitap da onlardan biri. Başlıktaki zıtlık “ölmek istemek” ile “tteokbokki yemek” kişide hem karanlığı hem de küçük zevkleri aynı anda barındıran bir ruh hâlini gösteriyor. Hayatı bırakmayı düşünüyorsun ama aynı anda hayattaki küçük şeyler sana çekici geliyor.
Yazarın, kişinin kendine dahi itiraf etmekte zorlanacağı konuları binlerce insanın gözü önüne sermesini çok cesurca ve iyi niyetli buldum. Kendisinin geçtiği yollardan geçen insanlara yalnız olmadıklarını hatırlatan güçlü ve iyi bir kadın olduğunu düşündüm. Sonra yazarın kendisi hakkındaki düşünceleri okudukça çok şaşırdım çünkü benim gördüğüm kişi ile onun olduğunu sandığı kişi arasında çok fark vardı. Peki haklı olan var mı? Ben mi onu görmek istediğim biçimde gördüm o mu kendini görmek istemediği biçimde tahayyül etti?
Yazarın düşüncelerine ek olarak psikiyatristinin de yazdıklarına dikkat ederek okudum. Burada ben olsam ne söylerdim nasıl tepki verirdim diye düşündüm. Terapistinin çok etken bir konumda olduğunu ve bol bol tavsiye verdiğini gördüm. Terapist olmanın daha edilgen bir şey olduğunu düşünürdüm ve danışanı açık açık yönlendirmekten kaçınmak gerekir sanırdım.
Ayrıca bambaşka coğrafyalarda bambaşka hayatlar yaşarken hislerimizin, yaşadığımız acıların nasıl benzer olabileceğini görmek birbirimize sandığımızdan daha fazla benzediğimizi ve mesafelerin kısalacabileceğini düşündürdü.
Son olarak; yaşamı sürdürme sebepleri bazen büyük hedefler değil, minik tatlar ve anlık sevinçler olabilir. Peki sizce sizin 'tteokbokkiniz' ne olabilir?
·
112 Gösterim
1 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
