Yine yeniden tadı damağımda kalan bir kitap oldu. Bu seferde şaşırtmadı ve beni içine çekiverdi ve adeta bana kelimelerle dolu bir çiçek bahçesi sundu Sandor Marai. Ve ben her sayfada o çiçek bahçesinin mis gibi kokuları eşliğinde sarhoş oldum.Okumak, daha çok okuma hissini doğurdu.Betimlemeleri asla sıkmıyor aksine daha fazlası yok mu dedirtiyor su gibi akıp gidiyor zihninizde.Hazin bir sonla biten aşk hikayesi olarak dursada aslında 4 ayrı kişinin detaylı karakter incelemesini,sınıflar arasındaki o aşılmaz duvarları,erkek ve kadın dünyasına yakından bakışı ve 2. dünya savaşının gölgesinde değişen,dönüşen yok olan hayatları okuyoruz kitapta.Ve ben biraz daha hayranı oluyorum yazarın.Bir gün sırf onun için yolum düşsün istiyorum Buda ve Peşteye....
·
230 Gösterim
1 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
