Mısra Mutlu | Dual - Jaze
“Hafife alırdı yükümü. Oysa bir hamal gibi taşırdım harfleri satır başından sonuna.”
Bazı kitaplar vardır, daha ilk sayfada kelimelerin dokusuna karışır, satır aralarına duygularını bırakırsın. Dual: Jaze benim için tam olarak öyle bir okuma oldu. Gerçekle hayalin, kaderle özgür iradenin birbirine karıştığı; sezgilerin, tesadüflerin ve ruh bağlarının iç içe geçtiği bir hikâyeydi.
Alin ve Nart’ın tanışması, sadece bir yaz kampında başlayan bir hikâye değil; aynı zamanda birbirine ayna tutan iki ruhun buluşmasıydı. Alin’in durugörü yeteneğiyle şekillenen o gizemli atmosfer, kitabın her sayfasına görünmeyen bir enerji katmış. Nart’ın çizgilerle konuşan dünyasıysa, sessizliğin bile kendi sesini bulduğu anları yaşatıyor.
Her bölümde karşımıza çıkan küçük detaylar, bir kehanet gibi geri dönüp vuruyor. Yan karakterler Aze ve Jansel, hikâyeyi ikinci bir damar gibi besliyor; onların geçmişleri, kırgınlıkları, kaderle inatlaşmaları kitabı sadece romantik bir hikâyeden çıkarıp insana dair derin bir sorguya dönüştürüyor.
Tarot, astroloji, enerji, sanat, aşk, kayıp, yeniden doğuş… Hepsi bir arada, ama asla karmaşık değil; her şey yerli yerinde, tıpkı yaşamın kendisi gibi.
Sonlara doğru yaşanan kırılma anı ise beklenmedik bir biçimde vuruyor insanı. Ne tamamen hüzün ne de tam bir huzur… İkisinin arasında kalakalıyorsun. Belki de yazarın asıl anlatmak istediği de buydu: her şeyin bir karşılığı vardır, tıpkı her duygunun bir yankısı olduğu gibi.
Bu kitap benim için kısa ama yoğun bir yolculuktu. Bir yandan aşkın sezgisel tarafını anlatırken, diğer yandan “inanmak” kavramını sorgulatıyor. Tavsiye ederim.
“Bu evrende neye inanırsan onu çekersin hayatına.”
·
99 Gösterim
1 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
