Kaçakçı Şahan, 1971 Sait Faik Ödülü'nün sahibi. Toplumcu-gerçekçi çizgide Güneydoğu Anadolu'yu işleyen beş öyküden oluşuyor. Öyküler, duru anlatımını yöresel söyleyişle birleştiriyor. Yazarın kültüre hakim oluşu bu birleşime doğal bir duruş hediye ediyor. Öyle ki benim okumayı pek arzu etmediğim bir sistem olan yansıtmacı anlayışa yaslanmasına rağmen kitabı keyifle okudum.
Sinemamızda da örneğini gördüğümüz, özellikle Kemal Sunal ve Şener Şen'in ustalık sergilediği filmlerden aşina olduğumuz ağa-maraba ilişkisi, gurbetlik, köy eğlenceleri ve bunun vahim sonuçları, kuşçuluk, karı-koca ilişkisi, kaçakçılık gibi ana meselelerin pek çok yan düşünce ve duyguyla beslendiği konulara rastladım. Beş hikayeden "Gaffar ile Zara"yı bir adım öne çıkarabilirim. Zira hem hacmi ve işleniş biçimi hem de kurgusu ile romana göz kırpan öyküydü ve çok da başarılıydı.
Kitaba epey önce bitpazarında rastlamıştım. Okumak bugüne nasip oldu. Dili temiz, kültüre hakim, ne anlattığını bilen ve en önemlisi bunu doğal biçimde gerçekleştiren toplumcu-gerçekçi metinleri sevenlere öneririm. Günümüzün çakma toplumcu-gerçekçilerinin ise ibretle okumasını isterim. Bazen de tozlu rafları karıştırmak gerek.
Not: Bendeki baskı: Sinan Yay., Mart 1972, 4. Baskı.