Kitabı okurken bir yandan deli gibi bitmesini isterken bir yandan da bitmesin demekten kendimi alamadım. Ama ilk kitapta olduğu gibi konular o kadar yerli yerinde ve o kadar güzel işlenmiş ki kitabı elimden bırakamadım.. Kitabı okurken aslında film de izliyormuşsunuz gibi gözünüzün önünde olaylar canlanıyor. Ve kendinizi iyice kaptırıyorsunuz. O duyguyu yakaladığınız an gözyaşlarınıza hakim olamayabilirsiniz özellikle son 100 sayfada hüngür hüngür ağlamamak elde değil. İnanın kitabı bitirseniz bile aklınızın köşesinde yer edecek ve en mantıksız anlarda bile kitabı düşünmeye başlayacaksınız :)