Işıksızlar ve Köleler Lejyonu!
Bu kadar cinayeti bu denli itinayla kurgulayan bir yazar da, bu cinayetleri arzu eden bir yanının olup olmadığını düşündüren bir eser. Detay ve kurguda ki ustalık sadece başarılı ve işine sadık bir profesyonellikle geçiştirilecek bir özellik midir, emin değilim. Fakat yarattığı derinlik ve bunu kurgularken ki coşkunluk yazarın iç dünyasın da arzu ettiği bir katil profilinin hazzını kelimelerle deştiği bilincimiz üzerinden duyumsadığını, bundan sapıkça bir zevk aldığını da hayal edebiliyor insan, o naif görünen yüzünün ardında.
İfadelerim fazla saldırgan olabilir, farkındayım. Fakat yazarın birçok eserinde ki övgüyü hakkeden ustalığı, sadece edebiyat alanında ki ustalık ile açıklanabilir mi merak ediyorum. Bir eser çıkarmıyor da adeta yaşamak istedi anları detaylandırarak kurguladı notları bizlerle paylaşıyor gibi.
Grange her zaman ki gibi bambaşka bir ustalık sergiliyor. Delilik ile akıllılık, psikopatlıkla normal olmanın arasında ki ince çizgiyi sorgulatan kasvetli, yorucu ama sonucunda okurunu mükafatlandıran bir eser. Türü severler için hala şaşırtıcı detaylar yaratabilidiğini de gösterebiliyor olması, Grange gibi bir yazarın hala övgüyü hakkedebildiğini gösteriyor.
·
106 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.