Kitabın hangi bölümüydü anımsayamıyorum "Abi kapat defteri, biraz dışarı çık dedim artık. Ama Roquentin dışarı çıksa bile dışarı var diye sinirlenirdi adamın psikolojisi benide bitirdi.
normal bir insan sabah kalkıp kahvesini içer neden kahve var, neden ben varım, neden varız diye sormaz, işe geç kalmayı dert eder, Roquentin varoluşun mide bulandırıcı ağırlığıyla yaşıyordu.
Bana kalırsa yaşadığı şey aslında bir tür felsefi reflü
Dünya fazla var geliyor adama.
Her şey o kadar gerçek ki, sahte olmayı özlüyor.
Mesela biz sıkılınca Netflix açıyoruz, o sıkılınca varoluşun saçmalığı üzerine monolog yapıyor.
Herkesin bir kaçış yöntemi var tabii. Bir daha okuyacağımı sanmam, okuyan arkadaşlara kolaygelsin.
··
87 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.