Bazı kitaplar insanı eğlendirmez, sarsar. Bu kitap da onlardan biri.
Sabahattin Ali, “şeytanı dışarıda” aramakla meşgul olan bir toplumun, aslında şeytanı kendi içinde taşıdığını anlatıyor. Bahane arayan bir insanın, ne kadar kolay pes ettiğini yüzümüze vuruyor.
Ömer karakteri çoğu insana uzak değil. Okurken yer yer rahatsız ediyor çünkü kendi zaaflarımızı görmek kolay değil. Kitaptaki asıl mesele bir aşk hikâyesinden çok, insanın kendine nasıl yalan söylediği.
Basit gibi duran cümlelerin altında çok keskin bir gerçeklik var. Kitabı bitirince insan ister istemez kendine dönüp bakıyor: “Ben nerelerde bahane uydurdum?” diye.
·
38 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.