Alper Canıgüz’ün Tatlı Rüyalar kitabı tam anlamıyla “rüyayla kabusun karıştığı bir kahkaha terapisi..."
Bu kitap resmen “deliliğin mantıklı hali” gibi.
Bir yanda aşk var, bir yanda Freud, bir yanda absürtlükte tavan yapmış karakterler…
Okurken bir ara “Ben gülerken neden bu kadar düşündüm?” dedim, sonra tekrar güldüm.
Rüyalar mı gerçek, gerçekler mi rüya, karışıyor ve anlayamıyorsun ama yine de okumayı bırakamıyorsun, çünkü her sayfada ya kahkaha atıyorsun ya da “vay be!” diyorsun. Okurken “bu ne saçmalık” diyorsun ama bir yandan da “ben de bazen böyleyim galiba” diye gülüyorsun
Yazar öyle zekice yazmış ki, hem felsefe yapıyor hem de sana kahkahalar attırıyor.
Yani kitap bir yandan “psikolojik derinlik” diye bağırırken, diğer yandan “boşver, hayat zaten saçma.” diyor.
Kısacası bu kitap; aklını karıştırırken moralini düzelten, mizahıyla terapi gibi gelen türden bir eser...
Kesinlikle sıradan bir hikaye değil; aşk, delilik, bilinçaltı ve bol bol kahkaha bir arada! Yani uzun lafın kısası Alper Canıgüz yine yaptı yapacağını!
·
224 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.