HEPİMİZ MARTİN EDEN'IZ
Martin Eden benim için gücünü basitliğinden alan bir eserdir. Basitlikle demek istediğim okurların kendi hayatından da empati yapabileceği konuları barındıran, oldukça akıcı dili, güçlü fikirleri etkileyici bir biçimde anlatması bunun sebeplerindendir. Çoğu kişi hayal kırıklığı yaşamıştır, aşka yakın duygular hissetmiştir, kendini geliştirmek için çalışmıştır... Bu yüzden Martin Eden okurken kendimizi onun yerine rahatça koyarız ve gerçek gelir. Bu kadar gerçek gelmesinin sebebi yarı otobiyografik bir hikaye olmasındandır. Yazar kendi hayatını kurguyla karıştırmasıyla yaratabilmiştir.
Martin Eden toplumun alt kesimindendir. Yakışıklıdır ve gücü kuvveti yerindedir. İnanılmaz bir azim ve irade sahibidir.Kavgacıdır ve bundan keyif alır. Martin fiziksel çekiciliğiyle karşı cinsin ilgisini çeker. Oldukça da zekidir.
Ruth Morse burjuva aile kızıdır. Saftır, ailesinin ona öğrettiği kalıpların dışına çıkmaktan korkar. Müesses nizamın esiridir.
Martin Eden toplumda işçi sınıfında olup kendinden üstte burjuvada olan Ruth Morse'a aşık olur. Belki de burjuva kesimi ulaşılamayacağı bir yerde gördüğü ve bu yüzden Ruth'u elde edemeyeceğini düşündüğü için Ruth'u idealleştirir. Onun ideali semavi bir güzelliktedir ve kalbini, tenini yakmaktadır. Martin onun düşüncesine aşıktır. Ruth da Martin'in tutkusuna, samimiyetine ve güçlü yapısına çekilirken bulur kendini. Kendini ondan üstte görür ve onun karakterini yeniden şekillendirme düşüncesiyle Martin'e yaklaşır. Bu aşkla Martin, Ruth'u elde edebilmek için tek yolun kendisinin de "kibar, saygın, varlıklı" biri olması gerektiği anlar. Bu nedenle kendini bir kişisel gelişim içinde bulur, gemide işi bırakır ve günde 18-19 saat okumaya başlar. Hitabet, yazım, felsefe hakkında kitaplar okur. Ruth'u elde edebilmek için en iyi yolun yazar olmak olduğuna karar verir.
Yazılar yazmaya başlayıp bunları dergilere gönderince uzun bir süre kabul görmez hiçbir yerden. Bu sırada kendinde inancını kaybetmez ve yoksulluk içinde yaşar. Ruth, onun yazar olabileceğine asla inanmaz ve ona babasının ayarlayacağı işte çalışmasını ister. Martin için bu kabul edilemez bir şeydir. Martin bu arada zorluklarla cebelleşir.
Martin'in aşk hayatı karmaşık ilerlerken Brissenden ile tanışır. Kendisiyle hep aynı görüşlere sahip değildir ama ikisi de birbirine saygı duyar ve sever. Dünya görüşü olarak birbirini etkilerler. Martin'i kendi felsefe arkadaşlarıyla tanıştırır ve burası Martin'i kendini gerçekten iyi hissettiği yerdir. Çünkü Martin ufkunu genişlettikçe hayal kırıklığı yaşamaya başlamıştır. İdealize ettiği burjuva sınıfının düşünsel olarak sığ olduğunun, kitapta da çokça geçtiği gibi "müesses nizam"ın dışına çıkamadıklarının farkına varır.
Brissenden'ın ölümüyle Martin'in içinde bir şeyler de ölür. Ölümünden sonra evet ünlü olmuştur. Artık parası çoktur, zengin bir bireydir. Ancak hayatla bağı git gide azalmaktır. Bu kabul ona içsel olarak beklediği rahatlamayı sağlamaz.Fakirken ona yardım etmeyen insanlar zengin olunca birden dostları oluvermişlerdir. Herkes tarafından yemeklere çağırılıyordur. Martin de bunu anlayamaz çünkü yazdıkları şeyleri hep o zamanlarda yazmıştır. “Yazdıklarım hep o zamanlardaydı, ben değişmedim, değişen sizsiniz!” diye isyan eder.ç. Ancak açlıktan geberirken neden kimse onu davet etmemiştir? Böylelikle artık içinde olduğu burjuva sınıfını kabul edemez hale gelir. Her şey anlamsızlaşır onu için. Kadınlar ilgisini çekmez, sevdiği insanlarla vakit geçirmek onun için işkence haline gelir.
Martin, aşkını elde etmek amacıyla çıktığı yolda kabul görmek istediği burjuvazinin kendi ruhunu ve zihnini daralttığını fark eder ve sonunda toplumu reddeder.
Martin Eden, Nietzsche’ye hayranlık duyar. Bireycidir yani kendi iradesi ve çabasıyla geleceğini belirleyeceğini inanır. Bu durumda toplumun yüzeysel ve çıkarcı yapısını da küçümser ve kendini derin bir yalnızlığın içinde bulur. Kendini aşma arzusu, toplumdan kopmaya sebebiyet verince anlamını yitirir. Bence Jack London’un anlatmak istediği de budur.
·
54 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.