Aslında her birimiz birer don kişottuk ta ki bir gün hayallerimizin gerçek sınırından gecemeyecegini acı tecrübelerle deneyimledikten sonra birer Nicolas ve papazlara döndük kendi sığ dünyamızın sığ hayalleri oldu.
Keşke onunla dalga geçildiğini anlamasaydi sonuçta kendi dünyasında mutluydu uyanmaya gerek yoktu ve o amaçsız boşluğuna dusmemeliydi. Biraz da cervantes 'in hayatı gibiydi kitap okurken kendini anlatıyor gibiydi .