Göz pınarlarımla savaştığım ağlamakla yutkunmak arasında gidip geldim birkaç gündür. Ama yitirmiş olduğu bir şeyle sürpriz bir kavuşma yaşamış kadar şaşkın ve mutluyum. Neden hüzünlü sözlere meylin var hayat zaten yeterince yorucu dedim bazı cümlelerin altını çizerken. Bitince verdim cevabımı kendime umudun, neşenin ve bilimum güzel hissin hazzını daha çok alabilmek için belki de. Umut doldum. Ve şunu fark ettim mutlu bitmeli hikayeler. Kötü sonların değil kötü yolculukların bize öğreteceği var. Fakat yine de bir süre duygu yüklü kitaplar okumaya ara vermem lazım. Kendim için değil vefasızlık olur Seher’e …
·
206 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.