Beyaz Geceler’i okurken, büyük bir hikâyeden çok bir duygunun peşinden gidiyormuşum gibi hissettim. Çok olay yok ama insanın içiyle konuşan bir tarafı var. O saf ve umutlu anlatıcı hâli bana hem acıklı hem de çok gerçek geldi. Kitap bitince aklımda cümleler değil, o hissin tortusu kaldı
Fyodor Dostoyevski