Bu kitap, sadece bir eser değil benim için, “nasıl insan olunur?” sorusunun sayfalara dökülmüş haliydi. İmam Buhari’nin ahlâk ve görgü üzerine hadisleri bir araya getirdiği bu külliyat, her sayfasında “edeb” dediğimiz kavramın ne kadar köklü ve derin olduğunu hissettiriyor.
Okurken şunu düşündüm: Bu kadar küçük şey gibi görünen “sözcük seçimi”, “yönelme”, “komşuya iyilik”, “gülümseme” gibi hadîsler aslında insanın iç dünyasında ne kadar büyük bir dönüşüme kapı aralıyor. Buhari, 1322 (veya kaynaklara göre 1329) hadisi 644 bab altında toplamış; bu sayı bile bana, edebin sadece birkaç davranışla sınırlı olmadığını, hayatın her anına yayılabileceğini anlatıyor.
Kitabın en güzel yanı belki de en etkileyici yanı şu: Okur yalnızca “ne yapmalıyım?” sorusuyla karşılaşmıyor, aynı zamanda “kim olmalıyım?” sorusuyla da yüzleşiyor. Yani bu metin, yüzeyde tavsiyeler vermekten öteye geçiyor, bir karakter eğitimi gibi duruyor. “Güzel ahlâkı tamamlamak için gönderildim” diyen Hz. Peygamber’in sünneti üzerinden ilerleyen bir yol haritası sunuyor gibi.
Tabii şunu da belirtmeliyim: Kitap kolay bir metin değil. Her hadis, sabır, dikkat ve içsel bir duruş gerektiriyor. Çünkü “edeb” dediğimiz şey sadece dış davranışlarla sınırlı değil; kalbin, niyetin, zihnin haliyle de alakalı. Bu bakımdan bu kitabı bir kere okuyup bırakmak yeterli değil zamanla üzerinde düşünülmesi, yaşamla buluşturulması gereken bir kaynak.
Sonuç olarak: Bu kitap benim için bir rehber oldu sadece bir ilim kaynağı değil, bir iç dönüşüm çağrısı oldu. Ve eğer sen de “daha iyi bir insan olmak”, “yaşadığım dünyada iz bırakmak” istiyorsan, El-Edebü’l-Müfred’in sayfaları sana bir ışık tutabilir.
··
1 +1'leme
·63 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.