Şermin Yaşar’ın “Söyleme Bilmesinler” adlı eseri, kısa denemelerden oluşan ama okurda uzun izler bırakan bir kitap. Yazar, sade ve samimi diliyle insanın kalbine dokunmayı başarıyor. Her yazısında gündelik hayatın içinde gizli kalan duyguları yakalıyor: kırılganlık, özlem, yalnızlık, susmak, içe dönmek ve bazen de kabullenmek…
Ancak bu kitapta belirgin bir şey var: Affetmek yok.
Yazar, kırılan insanların iç sesini duyuruyor ama onların kimseyi affetmediğini, yalnızca sessizce uzaklaştıklarını hissettiriyor. Bu yönüyle kitap, günümüz insanının ruh halini yansıtıyor: herkes kendi kırıklığını taşıyor ama kimse onu onarmaya çalışmıyor.
Şermin Yaşar’ın dili sade ama yoğun; her cümlede “tamamlanmamış bir his” var. Okur bazen “biraz daha anlat” demek istiyor, çünkü bazı duygular derinleşmeden bırakılmış gibi. Yine de bu yarım kalmışlık, kitabın en güçlü tarafı olabilir: Hayatta da çoğu duygu tam anlatılamaz, sadece hissedilir.
Son sayfasını çevirdiğinizde kitap bittiği halde duygular bitmiyor.
“Söyleme Bilmesinler”, kelimelerden çok suskunluklarıyla konuşan, sade ama etkili bir eser.
·
35 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.