Dokunmadan Kitap Yorumu
Dokunmadan kitabı her ne kadar dili süslü olsa da anlatımı akıcı olduğu için su gibi akıp giden bir kitap. Olay örgüsünde beklenmedik anları okuduğumuzda bu merak duygusunu kamçıladığı için kitabı elimizden bırakamayıp hep bir sayfa daha diye diye okuyoruz. Edebi anlamda doyurucu bir kitap olduğunu düşünüyorum. Söz sanatlarının kullanımı, ana karakterimiz Adalet’in düşüncelerinin aktarım şekli edebiyat severler için çok kıymetli.
Karakter analizimize gelecek olursak Adalet güvenli bağlanma kuramamış ve bunun izlerini yetişkinliğinde de gören bir kadın. Bize bebeklikteki bağlanmanın ne kadar kıymetli olduğunu bir kez daha anlama fırsatı veriyor. Adalet’in hayatındaki insanların, karşılaştığı durumların onun kafasının içinde mi yoksa gerçekte mi var olduğunu roman boyunca düşünüyoruz. Aslında bu durum bile bağlanma probleminin yetişkin bir insanın hayatını ne denli etkilediğini anlama imkanı veriyor.
Adalet’in Hülya’yla kurduğu bağ onun gerçekten onu olduğu gibi kabul eden birine bağlanma ihtiyacını, sevme ve sevilme ihtiyacını gözler önüne seriyor. Adalet’in çıktığı yolculuk, kendini bulmak için yolda olma halinin bir tasavvuru. Burada yol da yolculuk da çok kıymetli, Adalet’in yolculuğun gidişatında kendine dair yaptığı keşifler iyileşmenin doğrusal olmadığını görmemizi sağlıyor.
Sadi Seber’den bahsetmeden olmaz. Açıkçası kitapta en sevdiğim karakter oldu. Kitap boyunca onun Adalet’e olan yaklaşımı bana hep Adalet’i sevdiğini ve onun için çabaladığını düşündürdü. Onun bu çabası çok kıymetli. Sevgisi de çok kıymetli. Özellikle günümüzde böyle çaba harcayan ve kıymetli seven insanların olduğuna dair düşüncelerim çürüdüğü ve gerçek sevgiye dair ümitlerim azaldığı için Sadi Seber’le tanışmak beni çok mutlu etti.
Kitaba dair Spoiler vermek istemediğim için bazı detaylara girmeden yorumumu tamamlamak istiyorum. Okuyanların yorumunu merak ediyorum, yorum olarak veya mesaj olarak benimle fikirlerinizi paylaşırsanız sevinirim.
·
62 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.