Ahmet Ümit’in Kırlangıç Çığlığı kitabını okurken hem bir polisiye romanın heyecanını hem de insanlığın karanlık yüzüne duyulan derin bir sarsıntıyı hissettim. Konu, çocuk istismarı gibi son derece ağır ve rahatsız edici bir temayı merkeze alıyor. Başkomiser Nevzat ve ekibinin yürüttüğü soruşturma ilerledikçe, sadece suçlunun değil, toplumun da vicdanı sorgulanıyor.
Ümit’in dili yine çok etkileyici. Karakterlerin duygusal yoğunluğunu, iç çatışmalarını öyle bir anlatıyor ki, bazen romanın içinde bir izleyici değil, bir tanık gibi hissediyorsunuz. Bazı yerlerde olay örgüsü biraz yavaşlasa da, bunun nedeni yazarın konuyu sadece “çözülmesi gereken bir cinayet” olarak değil, “anlaşılması gereken bir yara” olarak ele alması.
Benim için Kırlangıç Çığlığı, sadece bir polisiye değil; vicdanı olan herkesin yüreğinde yankı bulacak bir çığlık. Okuduktan sonra uzun süre etkisinden çıkamadım.
··
337 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.