Puan vermedi·167 syf.··Beğendi
· Bu kitabın hissettirdiği duyguları kelimelerle anlatamayacak kadar duygu seli içindeyim. Şükran Yiğit kaleminden çıkan her satır kalbime işleniyor. Hüzünle karışık bir huzur ama o buruk hüzün bi’yanımda hep daimi. Çocukluğuma götüren,özlediğim günlerde sokaklarda bir kez daha yaşatan bu kitabı,Suna ve Emel’i,onların o masum arkadaşlıklarını,Ömer’i,onun aşkını,Madam Litvak’ı bir süre aşabileceğimi sanmıyorum. Ve bir süre Bahçelievlere de gitmeyi. Seni kalbimin en ucra köşesine saklıyorum. Tekrar geleceğim sana.