Seiobo Orada, Aşağıdaydı ~ Laszlo Krasznahorkai
Çünkü bir diyar var, orası ölüm diyarı, müthiş ağırlığıyla her şeyin üstesindeki toprak, onları içine alan toprak, bizi de yutacak, içine kapatmak için,gömmek için, anımızı bile yok etmek için, ebedi olan her şeyin ötesindeki toprak.
Merhaba sevgili kitapseverler, bir Buda heykelinin restorasyonunun, bir Noh oyuncusunun provasının ve bir balıkçıl kuşunun sessiz bekleyişinin peşinden; bitmeyen cümlelerin labirentinde dolaşan bir roman okudum.
Kitap,insanın güzellik karşısındaki huşusunu, sanatın bir ibadet biçimine dönüşmesini ve zamanın içinde eriyen ustalığı anlatıyor.
17 bölümden oluşan kitap birbirinden ayrı mekânlar ve zamanlarda; Japonya’dan İtalya’ya, Budapeşte’den Kyoto’ya uzanan bir coğrafyada; ustalar, sanatçılar, turistler ve inananlar arasında kurulan görünmez bir bağ kuruyor.
14. yüzyıl Japonya’sında bir Buda heykeli sökülür, temizlenir, yeniden yapılanır.
Floransa’daki bir ressam “en kırmızı”yı bulmaya çalışır; rengin peşinde bir ömür tüketir.
Bir Noh mask ustası, sabahın sessizliğinde oyduğu yüzde, tanrısal bir sükûnet arar.
Bu sahneler birbirinden kopuk görünsede her biri aynı sorunun farklı yansımalarıdır: Güzellik nedir ve insan onu görmeye dayanabilir mi?
Okuması epey bir zor, tanrısal bir içgüdüye, zamanın kendini unutturan bir akışa dönüştüğü nadir metinlerdi diyebilirim.
Bir heykelin altına saklanan ışığı, bir maskenin kalıcı bakışını aramak gibi.
Belki de güzellik, insanın taşıyamadığı en büyük ağırlıktır.
Ve Krasznahorkai, bu ağırlığa bakmamız, onunla aynı odada nefes almamız için bize meydan okumuş.
Okuması çok gerekli bir kitap değil ama katmanlık açısından insanın kendine, dünyaya ve güzelliğe karşı çaresizliğini anlatan güçlü bir edebi metin.
Herkese keyifli okumalar dilerim, sevgiyle
·
101 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.