Əsəri oxuyanda ən çox keçmişə yapışıb qalmaq hissi məni tutdu. Hər obraz bir az nostalji, bir az da qorxu içində idi, sanki hamı nəyisə itirməkdən çoxdan itirdiyini dərk etməkdən qorxurdu.
“Kim bilir? Ve ölüm ne demektir?
Belki de insanın yüz tane duyusu var da, biz öldüğümüz zaman bunlardan sadece beşi bizimle birlikte ölmektedir.”
Və son olaraq da, əsərdəki bu alıntını çox bəyəndim