Ben Seher kitabını okudum.
Siyasi bir metin beklerken, bambaşka bir şeyle karşılaştım: içten, sade ama bir o kadar da dokunaklı insan hikâyeleriyle… Kısa öykülerden oluşan bu kitapta siyasetten çok, hayatın içindeki sessiz acıları, umudu, dayanışmayı ve insana dair kırılganlıkları buldum.
Fakat kitabı paylaştığımda, ne yazık ki içeriğiyle değil, yazarının kimliğiyle yargılayan yorumlar aldım. Bu da beni düşündürdü. Çünkü Adolf Hitler’in Kavgam kitabını, ya da tartışmalı fikirler barındıran pek çok eseri okuyan kimseye bu kadar sert tepkiler verilmiyor.
Oysa bir kitabı okumak, yazarının her düşüncesine katılmak değildir. Okumak; anlamaya, sorgulamaya ve farklı bakış açılarını görmeye çalışmaktır.
Kitapları yazarından bağımsız düşünemeyiz belki ama bir kitabı sadece kapağındaki isimle yargılamak da, aslında okumamanın başka bir biçimi gibi geliyor bana.
Seher bana siyaseti değil, insanı hatırlattı.
Belki de bazen bir kitabı okurken en çok, birbirimizi anlamayı öğreniyoruz.
·
85 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.