Kelimeler de vurur bazen…Düşünce
Beni benle dağıtacak tek şey şiir oldu hep. Bu şiir kitabını şairinden de kaleminden de bihaber almıştım. Şaşırttı, sarstı ve etkiledi.
“ Babama…” diye başlamıştı, ilk sayfadan zaten bu bile etkiledi beni . Bir kız çocuğunun babasına aşkını bilirim ve var benim de böyle bir kitap hayalim. Nasipse…
Kelimelere çok vakıftı, çok güzel oynamıştı onlarla ve sanki tek tek vurmuş kelimeleri ve acısını dizelere dizmiş. Canımı çokça acıttı hissettim o kelimelerin vurulduğundaki acısını. Babacığının bu dizelerin derinliğini anlamamış olmasını umarak okudum hep.
Yolu şiirden geçen ve gitmek istediği yerde kalan kadınlara tavsiyemdir…
İçimi dağlayan dizelerinden bir kısmını sizlerle paylaşacağım sevgili şiir severler:
“Annem bir ev çiziyor, yılmadan her gün
Adresini meleklerin bildiği
Toparlanıp gidemiyoruz
Düşüp incinmiş bir diz gibi acıyorum.”
“Herkes merak eder kim olduğunu
Bakarken son kez pişmanlığına.
Kalp zaten kendinin celladı
Anlamak denen şey bazen yanılgı
Her acı taze kalır hatırlayınca.”
“İyileşirken yaralarsın en sevdiğini
İyileşmek ruhunda paslı bıçak…”
“Gitmek dolu bu evlerde
Hatırlatır sana uçuşan her perde
Kalmak kimdi niye acıtır aklını.”
·
179 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.