Sessiz çığlıkların hikayesi...
Ölü Ozanlar Derneği beni lise zamanıma, 13-14 kişiyle işlediğimiz derslere, derslerde yaptığımız şen kahkalara götürdü. Bu kitabı okuduğumda o zamanları özlediğimi ve kitapla beraber o zamanlarımı biraz da olsa yad etmeye çalıştığımı fark ettim. Kitapta dostluğu, düşmanlığı, sevmeyi ve sevilmemeyi doruklarına kadar okudum. Bir insanın varlığının sizi iyileştirmesine izin verdiğiniz gibi, yokluğuyla da sizi perişan edebileceğini gördüm.
Aile, ergenliğin, lise çağlarının kilit taşları umarım sizin hayatta başaramadıklarınızı çocuklarınızın başarabilmesi için diretmez, onları kendinizden soğutmazsınız... Carpe diem!
Ölü Ozanlar Derneği beni lise zamanıma, 13-14 kişiyle işlediğimiz derslere, derslerde yaptığımız şen kahkalara götürdü. Bu kitabı okuduğumda o zamanları özlediğimi ve kitapla beraber o zamanlarımı biraz da olsa yad etmeye çalıştığımı fark ettim. Kitapta dostluğu, düşmanlığı, sevmeyi ve sevilmemeyi doruklarına kadar okudum. Bir insanın varlığının sizi iyileştirmesine izin verdiğiniz gibi, yokluğuyla da sizi perişan edebileceğini gördüm.
Aile, ergenliğin, lise çağlarının kilit taşları umarım sizin hayatta başaramadıklarınızı çocuklarınızın başarabilmesi için diretmez, onları kendinizden soğutmazsınız... Carpe diem!·
48 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.