Romanı okurken bir yandan güldüm, bir yandan da düşündüm. Kitapta geçen olaylar aslında bir korku hikâyesi gibi başlıyor ama kısa sürede anlıyorsunuz ki yazar asıl olarak toplumsal bir eleştiri yapıyor. Özellikle halkın cehaletini, körü körüne inançlarını ve akıl yerine hurafeleri tercih etmesini çok güzel anlatmış. Her biri ayrı ayrı ilginç olan karakterleri eserin mizahi ve şiveli anlatımıyla tüm kitap boyunca karşılıyorsunuz.
Son sayfayı kapattığımda aklımda şu kaldı: Asıl “gulyabani” insanın yüzleşmeye korktuğu ve cesaret edemediği kendi korkularından ibaretmiş. Yazar, bunu yüz yıl önce yazmış ama hâlâ günümüz insanına çok şey söylüyor. Okunmasını tavsiye ettiğim hem güldüren hem düşündüren bir klasik.
·
44 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.