Bugün sizlere bir milletin evlerinden yurtlarından zorla koparılışını anlatan bir kitapla geldim. Bazı kitaplar sadece bir hikâye anlatmaz, insanın kalbine yavaşça dokunur. @muratkarahan.official ’ın “Sayina”sı işte tam öyle bir roman… Kırım sürgününü bir tarih olayı gibi değil, insanın içini burkan, vicdanına dokunan bir hikâye gibi anlatıyor. Her sayfasında yitirilen bir ev, bir çocukluk, bir umut var ama aynı zamanda dayanmanın, köklerinden kopsa da yeniden filizlenmenin öyküsü bu.
Romanın merkezinde Roza, Bahadır, Leyla, Sahra ve küçük Gökçe var. Her biri başka bir yarayla, başka bir umutla tutunmaya çalışıyor hayata. Bazen bir annenin çaresizliği, bazen bir çocuğun sessizliğiyle yüzleşiyorsun. Karahan’ın dili öyle sade ama duygusu öyle güçlü ki, fazla süse gerek duymadan en derin yerlere işliyor.
İkinci baskıda hikâyenin yankısı daha da büyümüş. Karakterlerin duyguları sanki daha belirgin, anlatım daha dingin ve olgun. Yazar, bir halkın yaşadığı acıyı büyük sözlerle değil, küçük detaylarla anlatıyor, bir bakışta, bir sessizlikte, bir fotoğrafta saklı kılıyor tüm ağırlığı.
“Sayina”, sadece bir roman değil; geçmişle yüzleşmenin, kimliğini korumanın ve umudu elden bırakmamanın hikayesi. Okurken hüzünleniyorsunuz, kızıyorsunuz, bazen nefesiniz tıkanıyor ama sonunda insana, dirence ve sevginin iyileştirici gücüne yeniden inanıyorsunuz. Hiçbir canlının böyle acılar yaşamamasını tüm kalbimle diliyorum. İyilikle ve kitapla kalın.
·
12 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.