"Nasıl da bir çerçöp yığını nasıl da kargaşa.
Şurda bir doğumla , şurda bir ölüm.. dolgunluk ve tatlılık, çaba ve acı...
Sürekli oraya buraya koşuşturan kendim."
Hayat bir ritimden ibaretti değil miydi sence de ?
Bir an dursak dünyanın sonu gelir miydi ? Uyumak,uyanmak sevmek,sevilmek yaşam, ölüm, acı ,sevinç daha birçok sayamadığım birbiriyle ahenkli oluşumlardan oluşmuyor muydu..
Sevmek olmasa, ya da ölüm olmasa bu kainattaki uyum bozulurdu değil mi...
Her şeyin bir sebebin doğrultusunda olduğuna inananlardanım. Toprak, ağaç rüzgar insan...
Anlamı bulmak için varız belki de...
Belki de çok önemsiyoruz "insanı"
Uyumun olduğu tezattıkların birbiriyle çeliştiği, birbiriyle çeşitlendiği büyük bir fanusun içindeyiz sanki.
İç döküşlerim bitti hemen konuya giriyorum :)
Bütün tarzların dışında yazılmış bir roman. Liriksel bir yapıya sahip. Altı arkadaşın; Suzan, Neville, Bertrand, Rhoda , Louis ve Jiny .. Çocukluktan orta yaşa dek yaşamlarının ve dünyayı algılayışlarını, kim olduklarını keşfetmelerinin kağıda dökülmüş hâli.Yaşamdan İstek ve arzuları birbirinden farklı..Olay örgüsü olmayan ve ritim dediğimiz düzenin içinde sizi alıp götürüyor , dalgalara, ahenge ..
Woolf Özgün bir kadın da her zaman. Feminen yanından hiç bahsetmiyorum zaten.
Siz de hep aynı türleri okumaktan sıkıldınız bence de. Yaşamı sorgulamaya hazır mısınız !
·
77 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.