Agota Kristof’un “Önemi Yok” küçücük bir kitap olmasına rağmen içi dolu duygularla. Her öyküde sanki başka bir insanın kalbine kısa bir yolculuk yapıyorsun. Hepsi biraz hüzünlü ama o kadar sade ve duru anlatılmış ki, okurken kendini kaptırıyorsun. Bazı cümleler öyle içten geliyor ki, “evet, tam da böyle hissediyorum” diyorsun. “Önemi yok” sözü de aslında umursamaz değil, daha çok “artık kabullendim” gibi bir his bırakıyor. Yani kitap sessiz ama kalbinden dokunuyor insana. Hem hüzünlü hem de bir şekilde huzurlu bir yanı var. Okurken bazı yerlerde durup düşündüm, o kadar basit kelimelerle bu kadar şey anlatması inanılmaz.
·
156 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.