Evettt sonunda bitirdim ve gelelim kitap hakkındaki düşüncelerime.
Öncelikle ben kitabın yazarını ayakta alkışlıyorum. Özel gereksinimli bir insan oturup bir kitap yazsa duygu ve düşüncelerini belki de bu kadar net açıklayamazdı. Yazarın kendisi gayet sağlıklı bir kişi ve empati becerisine hayran kaldım. Kitabın konusu beyin felci geçirmiş bir çocuk olan Melody Brooks hakkında. Zihinsel tüm faaliyetleri yerinde olmasına rağmen vücudunun baş parmağı hariç hiçbir kısmını kullanamıyor. Kitabı okurken kafeste bir kuş gibi hissettim. Melodinin söylemek isteyip de söyleyemediği her şey benim boğazımda kalmış gibiydi. Onun dışında Melody bana kalırsa şanslı bir kızdı. Ailesi parmakla gösterilebilecek bir aileydi özellikle aile dostları olan bayan V. Kitapta ilgimi çeken bir şeyde Amerika'daki özel gereksinimli kişiler için gösterilen efor. Melodynin okulda yemeğiyle tuvaletiyle her şeyiyle ilgilenen ayrı ayrı birçok görevli var. Turkiyede bırakın her işle ayrı ayrı ilgilenen birçok görevliyi kaynaştırma eğitimi bile son 2 3 yılda yeni anlaşılmaya başladı. Eleştirebilecegim tek nokta kitabın sonlara doğru çok açık bitmesi. Düzgün bir final değildi bence. Sanki yazılacak bir 100 sayfa daha varmış da yazar sıkılıp bırakmış gibiydi. O yüzden pek çok soru işareti ile bitirdim kitabı. Belki de devam kitapları olduğu için değer serilere de göz atmam gerekiyordur. Özet olarak bence herkesin okuması gerektiği çok akıcı çok sade ve olabildiğince hayattan bir kitaptı. Okumak isteyenlere şimdiden iyi okumalar dilerimmm
·
49 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.