Merhabalarr
Bugün sizlere sayfalarında sessiz çığlıkları olan bir kitap ile geldim.
Ortadoğu'da bir çocuk kefen
Bazı kitaplar vardır insanın yüreğine ince bir sızı bırakır işte bu kitapta tam olarak o sızılardan.
Ortadoğu'nun ıssız soğuk sokaklarında gülüşleri, oyunları, çocuklukları çalınan çocuklar bir kefene sığdırılıp gözler önüne seriliyorlar.
Sayfaları çevirdikçe acı gerçekler ile bir bir karşılaşıyoruz.
Kitap aslında bir hikaye değil sessiz çığlıkların coğrafya üzerindeki yankısı, haykırışı.
Bazen bencillik bazen vizcanısızlık ne derseniz tüm bunları tek tek okuyoruz.
Bir çocuğun gözyaşları ile boğulup bir diğerinin çaresizliğiyle yanıyoruz.
Bir anne ölen kızının mezarı başında zılgıt çekip halay çekecek kadar neden çağresiz bırakılır.
Kurtuldu kızım nabia kurtuldu... Cennete gitti.
Ey insan! Yemin ederim sizleri asla sevmeyeceğim.
Efraz ailesi ile Lübnan dan Türkiyeye göç edeceği sırasa ailesi kurşuna dizilirken başına gelecek felaketten habersizdi. Bir başkası tarafından kurtulurken birde bebek kurtarmıştı. Türkiye de onlara yardım etmek isteyen birisi tarafından sıcak bir ev sahibi olurlar. Daha fazla anlatmayım.
Adalet! Gerçekten varmıydı peki ben neden bu kitaptaki adaletsizlikle bu kadar yandım.
"Çünkü bir çocuğun bedenini toprak bile kabul etmez. "
·
49 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.