Bu kitap benim hayat mottom haline gelmiştir.
Mel Robbins’in “Bırak Yapsınlar Teorisi” kitabı, bana kendi mutluluğumun kontrolünü elime almanın ne kadar önemli olduğunu hatırlattı.
Çoğu zaman çevremizdekilerin beklentilerine göre hareket ediyor, onların mutlu olması için kendi isteklerimizi geri plana atıyoruz.
Ama aslında bu, kontrolü tamamen dış dünyaya teslim etmek anlamına geliyor.
Oysa hayat, başkalarını memnun etmek için değil, kendini bulmak ve özgürleşmek için yaşanmalı.
Kitap tam da bu noktada güçlü bir farkındalık sunuyor.
Modern ilişkilerden gündelik davranışlarımıza kadar uzanan pek çok konuda, “bırak yapsınlar” yaklaşımıyla insanın kendi enerjisini doğru yere yönlendirmesi gerektiğini hatırlatıyor.
Stres yönetimi, başkalarının fikirlerinden etkilenmeden yaşamak, kendini kıyaslama döngüsünden kurtulmak, dostluklar, ilişkiler, hatta zor zamanlarda kendi iç huzurunu korumak…
Hepsi iç içe ve samimi bir dille anlatılmış.
Robbins, olayları kontrol edemeyeceğimizi ama tepkilerimizi seçebileceğimizi söylüyor.
Bu cümle kulağa basit gelse de, aslında yaşamın en derin derslerinden biri.
Çünkü biz çoğu zaman kontrolümüz dışındaki şeyler için üzülüyor, başkalarının davranışlarına gereğinden fazla anlam yüklüyoruz.
Oysa yazarın dediği gibi: “Bırak yapsınlar, desinler; asıl sen ne yapacaksın, ona odaklan.”
Evet, bazı bölümler tekrara düşse de, kitap bana bakış açımı yeniden şekillendirecek kadar etki etti.
Kendimi, enerjimi ve sınırlarımı yeniden tanımladım.
Ve artık biliyorum: hayatı daha kolay, daha sade ve daha gerçek yaşamak istiyorsan, bazen tek yapman gereken şey sadece bırakmak.
·
133 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.