Asıl karanlık, gözlerimizde değil; içimizde.”
Bu kitap insanın kendi iç dünyasıyla savaşı gibi. Okurken bazen neyin gerçek neyin hayal olduğunu karıştırıyorsun ama zaten yazar tam da bunu istiyor.
Bir adamın yalnızlığı, iç karanlığı, deliliğe gidişi anlatılıyor. Aşk, ölüm, boşluk… hepsi birbirine karışıyor.
Kadın bazen bir hayal gibi bazen gerçekten orada. Mükemmel bir varoluşsal sancı bir ümitsizlik ve kayboluş… Kitabın ilerleyen yerlerinde olaylar değişiyor, hatta sanki başka bir evde geçiyor ama aslında hepsi onun zihninde.
Kör Baykuş, insanın kendi içindeki karanlığa kör kalışını simgeliyor bence.
Okurken biraz ağır gelebiliyor ama çok etkileyici.
Sonunda fark ediyorsun ki bazen en büyük korku, kendi iç sesini duymak.
·
56 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.