Cam Şato'yu beklediğim kadar etkileyici bulamadım. Kitap çok övülüyordu, özellikle fantastik tür sevenlerin listelerinde hep karşıma çıkıyordu, ayrıca tavsiye eden arkadaşlarım da olmuştu. Bunlar da beklentimi yükseltti ama hikaye bana fazla basit geldi.
Ana karakter Celaena güçlü bir suikastçı olarak tanıtılıyor ama kitap boyunca onun bu yönünü tam olarak hissedemedim. Sanki sürekli geçmişine dair önemli detaylar gizlenmiş gibi, ama o gizem insanı merakta tutmaktan çok “keşke biraz daha açıklasaydı” dedirtiyor. Karakterin derinliği yerine dış görünüşü ve davranışları daha çok ön planda kalmış.
Fantastik evren kısmı da biraz yüzeysel geldi. Evet, sihir var, krallık var, yaratıklar var ama bunların arka planı tam olarak oturmamış. Okurken hep “bu dünyanın kuralları ne, bu olaylar nasıl işliyor?” diye düşündüm ama kitap bunlara pek cevap vermiyor. Daha çok olayların hızlıca ilerlemesine odaklanılmış gibi. Ya da ben daha kitap yazacam, sen bunları merak ede dur ve yeni kitaplarımı almak zorunda kal, sonrasında anlarsın ne merak ediyorsan gibi bir durum yaşanmış. Bir de anlatım tarzı biraz genç-yetişkin türüne fazla yaslanmış. Basit cümleler, klişe diyaloglar ve tahmin edilebilir sahnelerle dolu. Bu da hikayenin büyüsünü biraz kaçırıyor. Özellikle daha önce karmaşık veya iyi kurgulanmış fantastik seriler okuyan biri için Cam Şato biraz yüzeysel kalabiliyor.
Yine de tamamen kötü diyemem. Hikaye akıcıydı, karakterlerin arasındaki dinamikler (özellikle Celaena – Dorian – Chaol üçlüsü) zaman zaman eğlenceliydi. Belki serinin ilerleyen kitaplarında evren daha oturuyordur ama ilk kitap tek başına yeterince tatmin edici bir başlangıç sunmuyor. Kısacası, Cam Şato benim için idare eder seviyesinde bir fantastik roman oldu. Okunabilir ama unutulmaz değil. Daha güçlü bir hikaye anlatımı ve daha derin bir dünya beklerdim.
·
187 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.