"Normal, çoğu insanın normal bulduğu bir şey". Ama belki de “normal” dediğimiz şey, asıl kırılganlığımızın maskesi.
Bu yüzden Ben Vincent ve Korkmuyorum adlı kitabın kalbimde bir yankı bırakması beni hem şaşırttı hem etkiledi. Yazar Enne Koens, yalnızlıkla, zorbalıkla, “kendimi olduğum gibi kabul edebilme”yle ilgili o ince duyguları öyle akıcı ve samimi biçimde işliyor ki… “Birinin yanında olması”, her şeyi kontrol etme çabasından daha büyük bir güç hâline geliyor.
Kitaptaki Vincent karakteri, “okul” dediğimiz mekanın aslında bazen “hayatta kalma savaşı” kadar zorlu olabileceğini gösteriyor; gizli, duyulmayan acılarla boğuşurken bile bir kıvılcımın — yani bir dostluğun — onu karanlıktan çıkarabileceğini söylüyor.
Ve ben… bu kitabı okurken kendi “normalim”i biraz sorguladım: “Acaba ne zaman ‘normal’ diye düşündüğüm şeyler aslında bana ait olmayan bir maskeydi?” diye. Kendimi olduğum gibi kabul etmenin, korkularımın gölgesinde bile sesini duyurabilmenin ne büyük bir erdem olduğunu bir kez daha anlamış oldum.
Eğer sen de:
– Zorbalığın sessizce etrafında dolandığı bir dünyada bir çıkış arıyorsan,
– “Yalnızlık” kelimesinin bırak koltuğu devretmeyeceğini hissediyorsan,
– Kendinle aranda “normal” diye adlandırdığın bir mesafe varsa…
Bu kitap tam sana göre. Çünkü “korkmuyorum” diyebilmek belki de korkunun yokluğu değil: yanında birinin olduğunu fark etmektir. Ve o “birinin” senin de içinden çıkabileceğini bilmektir.
#KitapKulübü #OkumaÖnerisi #BenVincentVeKorkmuyorum #GençTimaş #EnneKoens @enne_koens @genctimas #kitap #tanerşen #vaycanına
·
40 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.