Bazı yazarlar vardır; sadece hikâye anlatmaz, insanın yüreğine dokunur… Nurhan Buhan hocam, benim için tam olarak öyle biri.
Avrasya Yazarlar Birliği’nde iki yıldır öğrencisi olmaktan büyük mutluluk ve onur duyuyorum. Her hikâyemi, “Galiba bu kez oldu” diyerek heyecanla götürdüğümde; o mükemmel olduğunu düşündüğüm metinlerde bile hocamın dokunuşuyla onlarca eksikliği fark ediyor, yazının ne kadar ince bir işçilik ve emek gerektirdiğini her defasında yeniden öğreniyorum.
Onu her zaman büyük bir hayranlıkla takip ettim. Özellikle Kardeş Kalemler dergisindeki hikâyelerini okuduğum her an, kelimelerin insan ruhuna su gibi nasıl dinginlik kattığına şahitlik ettim.
Suya Anlattım da işte o zarif kalemin izlerini taşıyan, insanın içinde sessizce ve derinden dolaşan hikâyelerden oluşuyor.
İyi ki yollarımız kesişmiş hocam… Kaleminize, emeğinize ve biz öğrencilerinize kattığınız o kıymetli değer için size gönülden teşekkür ederim.