Taner Şen
@TanerrSEN
Hedef bir kitap okumak değil,okuyan birine dönüşmek ve okuduklarından ders alıp onlardan bir hayat oluşturmak. Nacizane; Hüseyin ve Çılgın Harfler - Vay Canına! Kitaplarının yazarı :)
Şu anda okuduğu kitap
Bir hikâye yazarsınız...
Başlangıçta o dünya yalnızca size aittir.
Çocuklar uykuya daldığında, gecenin derin sessizliğinde veya günün o bitmek bilmez telaşının tam ortasında kelimeler usulca birikir. Karakterler doğar, büyür ve zamanla koca bir hikâyeye dönüşür.
Sonra bir gün o hikâye evden çıkar, başka kalemlerin anlattıklarıyla yan yana gelir.
İşte o zaman anlarsınız yalnız olmadığınızı.
Kardeş Sesler 2025 Türkiye seçkisinde satırlarımla yer almamın bendeki karşılığı tam olarak bu. Bu eser; farklı şehirlerden, bambaşka tecrübelerden ve yüreklerden dökülen kelimelerin aynı sayfalarda buluştuğu eşsiz bir edebiyat yolculuğu. Sadece Türkiye'den değil; Azerbaycan, İran, Kazakistan, Kırım, Özbekistan ve Türkmenistan gibi geniş bir coğrafyadan yazarların sesini aynı çatı altında buluşturması paha biçilemez.
Her yazar kendi sesini katsa da, ortaya çıkan o tını tekil bir ses değil; hep bir ağızdan söylenen güçlü bir türküye benziyor... Bu çok sesli ahengin içinde yer almaktan büyük bir mutluluk duyuyorum.
Yolu bu kitaba düşen her okurun, satır aralarında kendinden bir iz, tanıdık bir his bulmasını diliyorum. Zira bir kitabı asıl özel kılan sayfalarındaki mürekkep değil, okurun kalbinde bıraktığı o eşsiz izdir.
Sahi, siz en son hangi hikâyede kendinizi buldunuz?
#TanerŞen #KitapTavsiyesi #Hikâye #Kitapsever #AvrasyaYazarlarBirliği
Reklam
"Bazı kahkahalar neşeden değil, insanlığın acısından doğar."
Bazı kitaplar vardır, okursunuz ve biter. Bazıları vardır, kapağını kapatırsınız ama içinizde bitmez.
Leonid Andreyev'in Kızıl Kahkaha'sı benim için ikinci türden bir kitap oldu.
Sadece savaşın yıkıcılığını anlatan bir eser değil bu. İnsan aklının, vicdanının ve ruhunun savaş karşısında nasıl parçalandığını gösteren sarsıcı bir çığlık...
Sayfa sayısı az olmasına rağmen okuması kolay bir kitap değil. Çünkü Andreyev sizi olayların dışından baktırmıyor; savaşın tam ortasına, insanlığın karanlık yüzüne bırakıyor.
Kitabı bitirdiğimde aklımda tek bir soru kaldı: Bir savaşın kazananı gerçekten olabilir mi?
"Kızıl kahkaha." kavramı günlerdir zihnimde dönüp duruyor. Sanki yazar, savaşın sadece bedenleri değil, insanların aklını da yaraladığını haykırıyor.
Aradan yıllar geçmesine rağmen hâlâ güncelliğini koruyan, insanı rahatsız eden ama tam da bu yüzden okunması gereken bir eser.
Bazı kitapları severiz. Bazı kitaplar ise bizi sarsar. Kızıl Kahkaha beni sarsan kitaplardan biri oldu.
Okuyanlar varsa yorumlarını merak ediyorum.
#kızılkahkaha #andreyev #kitapokuyorum #kitap @hemdem.okur
Bazı çocuk kitapları vardır; sadece bir hikâye anlatmaz, çocukların kalbine sessizce dokunur.
Bu kez Miyase Sertbarut'un kaleminden çıkan Pamir'in Parmakları ile tanıştım.
Pamir'in hikâyesi, çocuklara büyük dersler vermeye çalışmıyor. Bunun yerine; cesaretin, iyiliğin, özgüvenin ve vazgeçmemenin küçük adımlarla nasıl büyüdüğünü gösteriyor.
Sayfalar ilerledikçe şunu hissediyorsunuz:
"Bazen bir çocuğun dünyayı değiştirmesi için sihirli güçlere ihtiyacı yoktur. Kendi ellerine, aklına ve kalbine güvenmesi yeterlidir."
Sıcacık anlatımı, akıcı dili ve düşündüren olaylarıyla hem çocukların hem de çocuk edebiyatını seven yetişkinlerin keyifle okuyabileceği bir kitap.
Çocuklara empatiyi, kendi gücünü keşfetmeyi, iyiliğin bulaşıcı olduğunu, vazgeçmemeyi hatırlatan güzel bir hikâye...
Siz bu kitabı okudunuz mu?
#PamirinParmakları #MiyaseSertbarut #ÇocukKitapları #KitapÖnerisi #ÇocukEdebiyatı KitapYorumum KitapKurdu OkumaKültürü BirKitapBirDünya Kitapsever
@altinkitaplar
@hemdem.okur
Sabah sabah hüzünlü bir kitabın daha son sayfasını kapattım.
Bazı kitaplar bittiğinde hikâye sona erer. Bazılarıysa tam o anda zihninizde yaşamaya başlar.
Ağacın Hafızası, Alzheimer hastalığını anlatan bir kitap olmanın çok ötesinde; hatırlamanın, unutmanın, aile olmanın ve sevginin sessiz gücünün hikâyesi. Küçük Jan'ın gözünden anlatılan bu yolculuk, bir çocuğun dedesine duyduğu sevgiyi öyle doğal ve içten bir şekilde aktarıyor ki sayfalar ilerledikçe kendinizi o ailenin bir parçası gibi hissediyorsunuz.
Yazarın sade dili, kısa bölümleri ve güçlü metaforları sayesinde kitap bir çırpıda okunuyor. Ama etkisi uzun süre kalıyor. Özellikle dedesiyle yaptığı sohbetler ve anıları koruma çabası, kitabın en dokunaklı yanlarından biri.
Bu kitabı kapattığımda aklımda tek bir düşünce kaldı: İnsan bazen her şeyi hatırlayamaz. Ama sevildiğini hatırlar.
Kitaba puanım:8/10
#AğacınHafızası #TinaVallès #KitapYorumu #NeOkudum #KitapÖnerisi OkumaGünlüğü
Bazı yazarlar vardır; sadece hikâye anlatmaz, insanın yüreğine dokunur… Nurhan Buhan hocam, benim için tam olarak öyle biri.
Avrasya Yazarlar Birliği’nde iki yıldır öğrencisi olmaktan büyük mutluluk ve onur duyuyorum. Her hikâyemi, “Galiba bu kez oldu” diyerek heyecanla götürdüğümde; o mükemmel olduğunu düşündüğüm metinlerde bile hocamın dokunuşuyla onlarca eksikliği fark ediyor, yazının ne kadar ince bir işçilik ve emek gerektirdiğini her defasında yeniden öğreniyorum.
Onu her zaman büyük bir hayranlıkla takip ettim. Özellikle Kardeş Kalemler dergisindeki hikâyelerini okuduğum her an, kelimelerin insan ruhuna su gibi nasıl dinginlik kattığına şahitlik ettim.
Suya Anlattım da işte o zarif kalemin izlerini taşıyan, insanın içinde sessizce ve derinden dolaşan hikâyelerden oluşuyor.
İyi ki yollarımız kesişmiş hocam… Kaleminize, emeğinize ve biz öğrencilerinize kattığınız o kıymetli değer için size gönülden teşekkür ederim.
Reklam