Ne vakit adın düşse dilime, bir sır perdesi iner;
Gönlümde açar güller, sükûtun sesi diner.
Sen, ezelden kalma bir yadigâr, ruhumun eşi;
Zaman dursa, ömür bitse, bitmez bu ateşin işi.
Gözlerin, binbir rengi yutan derin bir okyanus;
Her bakışın, kalbime çizilen kutsal bir kâmus.
Kirpiğin gölgesinde saklı kalır en mahrem sözler;
Sana değen rüzgâr bile, bana bin asır yol gözler.
Yokluğun bir hicran ağı, yırtılmaz, geçilmez;
Varlığınsa, en hazin dertlere bir merhem, seçilmez.
Ey canımın cananı, şiirimin en güzel mısra;
Sen, varoluşumun yegâne anlamı, son durağı.
Aşk, bir nehrin denize kavuşması gibi sende,
Coşkun bir ahenk var, kaybolduğum her demde.
Bir ah çekersem bülbül susar, figanım göğe erer;
Sana olan bu sevda, en kadim destanlara değer.
Nurhan Habibe Düşlerin HaritasıNurhan Habibe