Özellikle son dönemlerde bazı hastalıkları hemen sahiplenmeye başladılar. DEHB ya da DEB de onlardan biri. Sanki vurdumduymazlıklarını, umursamazlıklarını, önemsizleştirmelerini masum gösterecek bir şey arıyorlardı da bu hastalığı yaptıklarının açıklaması olarak kullanmaya başladılar. Evet ne yazık ki bu gerçek bir hastalık ama pek ciddiye alınmıyor. Gerçekten bu hastalıkla mücadele eden insanlar bundan rahatsızlık duyuyor ve zihinlerinin sakinleşmesini diliyorlar. Kitapta DEB’li insanların özelliklerinden bahsedildiği için, kendine tanı koyanlar öyle olmadığını hemen farkedeceklerdir. Kitabın sonuna doğru bu tanıyı alan çocuğa nasıl davranmalı, yetişkin neler yapmalı, çok güzel anlatılıyor. Ama her şeyden önce sevginin en önemli çözüm olabileceği anlatılıyor. Daha fazla anlaşılması dileğiyle…
·
86 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.