Kitabı beğenmekle birlikte beklentimi fazla yükselttiğimden olsa gerek biraz yüzeysel kaldı gibi hissettim. Özellikle sondaki dönüşü yüzünden böyle hissettim sanırım. Neriman'ı daha derin bir karakter olarak beklemiştim. Yıllardır sürdüğü belirtilen yeniliğe iştiyakından, duyduğu bir hikayeyle ve bir anlık samimiyetsizlik farkındalığıyla bir anda geri dönmesi biraz garip geldi bana. Macit kısmına da pek girilmemişti. Genel olarak Neriman'dan daha derin dini bir sorgulama beklemişim sanırım ama daha kültürel açıdan ele alınmış. Çünkü dinen bakarsak örneğin ud/kemençe ve piyano/keman arasında bi fark olmamalı. Neyse yine de Peyami Safa'nin kalemini yine beğenerek okudum. Birkaç saatte biten güzel bir hikaye oldu. Son toplantıda Ferit'in Doğu ve Batı kültürünün birbirini tamamlamasıyla ilgili söylediklerini beğendim.